) (

2009-11-26T05:02:00.000-08:00

در راهروهای سپید

در راهروهای سپید بیمارستان

دقیقا در آنجا بود که پلکهای ام

سپیدی را لمس کرد

در یکی از اتاقهای سپید

تقریبا

در انجا بود

که مادرم برای اولین بار

مرا زایید

و من بعد از آن دیگر نتوانستم

رنگ سپید را لمس کنم

جز بهنگام

ترشح احساسات رقیقی

که بر سینه های معشوقه ام

می ریختم

چشمان ام به سپیدی می گراید

و شانه های ام می لرزد

و چون با خودم رو به رو می شوم

...

و چون با خودم رو به رو می شوم

موجودی فاقد ارزشهای انسانی می بینم

از اسمان خون می بارد

و دستهای ام را کاسه وار

به قصد گدایی پیش می کشم

رحم اسمان پاره می شود

و من زاییده می شوم

من زایش پست افرینش هستم

من بارها با خودم کلنجار رفته ام

و برادر کشی را اموخته ام

تا تیر برق های خیابان

شاهد برفنده گی شدیدی باشند

....

ای کاش

می توانستم صادقانه اقرار کنم

که من هستم

و ای کاش

برچسب هستی

جز با نگاه مایوسانه ابر انسانها

شکل نمی گرفت

هستی بر باد رفته ی انسانهایی که می پنداشتند خدا زنده است

...

اما خدا زنده بود

و تنها من بودم که شاهد این زاینده گی بودم

زایشی که در کلام نمی گنجد

زایشی تکرار ناشدنی..

با خوشه های گندم

بر دوش افسرانی

که خیابانها را گز می کنند

تا هم چنان

انسان مقروض سرنوشت خود باشد .

پس بوق نزنید

چرا که آلودگی صوتی

معزل امروزه ی انسان قرن 21 است

...

چه قدر عدد 21 راضی کننده است -

بروید و مراقب هم نوعان خود باشید

2009-09-28T08:09:00.000-07:00

من روزهای خوب گذشته ای داشتم

و دست های بهم پیوسته ای

که از هر ادم یک کنده می ساخت

و از هر کنده

یک دریچه ی بسته

من همه چیز را تمام کردم

در راهروی طبقه ی منفی دو بیمارستان

در اتوبوسها

ودر هجوم صدای ادم هایی که اگر بمیرند خیلی خیلی تنها می شوم

خیلی خیلی تنها

من گرمایی هستم

و شبها وقتی روی بالش ام دنبال جاهای خنک می گردم

اب از گوشه ی چپ دهان ام سرازیر می شود

چرا هیچ گاه نتوانستم به تناقض درون خودم پی ببرم ؟

ادم ها همیشه یک چیزی از زنده گی می دانند

که من نمی دانم

دوستتان ندارم
-

2009-09-14T06:48:00.000-07:00

خواب دیدم حنیفُ اولین بار تو صف سرسره می بینم

...

بعد در حالیکه داشتم رو بالشم دنبال یه جای خنک می گشتم ، از خواب پریدم

...

بالش ام بوی بچه قنداقی می داد

2009-09-01T08:10:00.000-07:00

بمب را که انداختند
کسی اسم مرا فریاد زد
زنان هرگز نتوانستند سینه هاشان را از میان دندان های مردان بیرون بکشند

.
آری
قانون شهوت این است
که تو بی درنگ خلق شوی
برای یک عمر جست و جوی حقیقت
در ازای لحظه ای لذت

امروز پدرم مرد
و او که ابلهانه دوست اش داشتم
پاسخ ام را نداد

بمب را که انداختیم یک نفر اسم مرا فریاد زد
و پدرم را

کشت

.
بیا بدویم
خورشید تنها سیاره ای برای زمین است

.
بمب را که انداختیم

نمرد

عزیز دل ام ؟

وقت هایی که فکر می کنی کجا هستی تو؟

حنیف

لطفا از سرعت خود بکاهید
زیرا که چند قدم انطرف تر
با چهره ی زشت زنده گی
شاخ به شاخ می شوید

2009-08-28T06:06:00.000-07:00

همواره در بخش های نامطمئنی از ذهن ام ادم هایی از میان قلیل زنده هایی که دوستشان دارم کشته ام

نام او اما حنیف است

کسی که در انزوا استادم کرد

مردی که هیچ کس به اندازه ی او رنج نبرده است

رنگی ست

- که رنج نور است

2009-08-26T06:59:00.000-07:00

یک چیزی هست در ابتدای اولین جوانه ی مغزم
که سال ها پیش مثل مردمکی به ناخوداگاه ام چسبید
و من را ول نکرد اصلا
همان موقع که من پشت در ایستادم و حرف های زیادی را شنیدم
گند کار از همان جا در آمد

...
47304000 ثانیه از ان لحظه گذشته

و من هنوز نفهمیدم که اخرین نگاه مردمک روی چه چیز جا ماند

2009-08-25T07:42:00.000-07:00

یه شب اردی بهشت ماه ، خواب یه اتوبان ترانزیت رو می دیدم که می خواستیم ردش کنیم . اون رد شد اما یه کامیون خیلی گنده باک ، با سرعت جوری رد شد از جلو صورت ام ، که برگشتم عقب ، مچاله شدم زیر نرده ها . بعد ِ یه تاریکی ِ یه ساعته ، دیدم اومده سرمو گرفته تو بازوهاش..نسیم بهم فقط همینو گفت : گفث : کی تو رو این طوری کرد ؟

دتز مای ماری -
اند دتز رایت-

شیز مای پولیش گرل -

2009-08-13T21:20:00.000-07:00

درست مثل لی لی بازی کردن

بین زنده گی

و مرگ

کدام دانشمند بود که می گفت خداوند بعضی ها را با خاک دنیا عذاب می دهد ؟

2009-08-07T11:03:00.000-07:00

در پرتگاه های تاریک به تو رسیده بودم
در مرکز زمین
آن جا که همه چیز
در ظرافتی آمیخته به دلهره
به تمرکز می رسد
در پرتگاه های تاریک به تو رسیده بودم
و اگردچار نومیدی بودم
دقیقا به آن سبب بودکه دوست ات داشتم
وبه تو نیازمند بودم ـ